Papillomen: oorzaken en behandeling

Papillomen zijn goedaardige gezwellen op de huid of slijmvliezen die verschijnen als gevolg van verhoogde reproductie en groei van epitheelweefselcellen. De vorming van dergelijke gezwellen vindt plaats wanneer het humaan papillomavirus (HPV) het lichaam van de patiënt binnendringt. In veel gevallen vindt de vorming van pathologische elementen slechts enkele jaren plaats nadat het menselijk lichaam met HPV is geïnfecteerd.

Oorzaken van papillomen

De belangrijkste oorzaak van papillomen is HPV, en meestal is een persoon die met dit virus is geïnfecteerd zich niet bewust van de aanwezigheid van deze pathologie. Tegenwoordig heeft meer dan 30% van de wereldbevolking verschillende soorten humaan papillomavirus, niet alleen bij volwassen patiënten, maar ook bij kinderen (inclusief zuigelingen) en zelfs ouderen.

Een veel voorkomende reden voor de manifestatie van HPV-symptomen is de verzwakking van de beschermende functie van het immuunsysteem van het menselijk lichaam. Momenteel identificeren dermatologen ongeveer 60 soorten van dit virus, maar slechts 50% daarvan is gevaarlijk of extreem gevaarlijk voor de gezondheid en het leven van de patiënt.

Factoren die een infectie van het menselijk lichaam met HPV veroorzaken, zijn onder meer:

• Zwangerschap en bevalling van een vrouw die drager is van het virus. Als een zwangere vrouw HPV heeft, kan haar baby na de geboorte ook met HPV besmet zijn.
• Verzwakking van het immuunsysteem. Het kan zijn dat de pathologie zich gedurende een lange periode op geen enkele manier manifesteert, omdat deze wordt onderdrukt door de beschermende functies van het immuunsysteem. Wanneer de intensiteit van de bescherming afneemt, wordt het virus actiever in het lichaam van de gastheer. De staat van immuniteit wordt beïnvloed door ziekten en infecties uit het verleden, vitaminetekorten, stress en zenuwinzinkingen, gebrek aan slaap en rust.
• Slechte gewoonten. Constante consumptie van alcoholische dranken en roken is niet alleen schadelijk voor de gezondheid van het hele lichaam, maar ook een verhoogd risico op het ontwikkelen van kanker en neoplasmata (zowel goedaardig als kwaadaardig).
• Promiscue geslachtsgemeenschap. Het hebben van een gevarieerd seksleven en het vaak wisselen van partners brengt een hoog risico met zich mee om HPV op te lopen, omdat dergelijke ziekten vaak van persoon op persoon worden overgedragen via seksueel contact. De aanwezigheid van bijkomende ziekten verhoogt de snelheid van ontwikkeling van het papillomavirus na infectie aanzienlijk.
• Seksueel contact met een persoon die het virus draagt. Papilloma's kunnen bij een gezond persoon voorkomen na geslachtsgemeenschap (vaginaal, anaal, oraal) met een HPV-drager.
• Infectieziekten waarmee een gezond persoon besmet kan raken tijdens geslachtsgemeenschap. Pathogene micro-organismen zoals chlamydia, gonokokken en candida kunnen het optreden van SOA's veroorzaken: chlamydia, gonorroe, candidiasis.

Indirecte factoren die kunnen leiden tot activering van HPV in het lichaam van de drager zijn het gebruik van orale anticonceptiva, langdurige antibioticatherapie voor ziekten van het maagdarmkanaal, recente diepe neuro-emotionele shock of griep.

Typen en symptomen van papilloma

Het klinische beeld (tekenen) van de pathologie zal afhangen van het type papillomen bij een bepaalde patiënt. Op dit moment maken experts onderscheid tussen eenvoudige (gewone en vulgaire), plantaire, platte, draadvormige en genitale papillomen.

Eenvoudige papillomen

Eenvoudige papilloma's zijn verdeeld in gewoon en vulgair. In de meeste gevallen verschijnen ze op de huid of slijmvliezen met de ontwikkeling van HPV-stammen 26-29, 41, 63 en 77.

In veel gevallen zijn vulgaire papillomen gelokaliseerd in het gebied van de vingers en daartussen, op de achterkant van de handpalmen. Dergelijke formaties kunnen ook voorkomen bij kleine patiënten, vooral op de knieën (baby's weten nog niet hoe ze moeten lopen, dus kruipen ze, en door kleine scheurtjes in de huid van de knieën kan gemakkelijk een infectie met het papillomavirus optreden).

Gewone papilloma's kunnen worden weergegeven door enkele of meerdere elementen. In het tweede geval verschijnen er snel secundaire gezwellen naast de primaire gezwellen.

Plantaire papillomen

Neoplasmata aan de voeten ontwikkelen zich bij personen met 1-2 en 4 stammen van HPV. Dergelijke elementen lijken op eelt, maar de aanwezigheid van papillomen wordt aangegeven door tekenen als externe gelijkenis met vulgaire papillomen, pijnlijke gevoelens wanneer druk wordt uitgeoefend op de vorming van schoenen en de afwezigheid van een natuurlijk huidpatroon (het blijft behouden in de aanwezigheid van eelt).

Plantaire papillomen zijn in staat tot onafhankelijke vernietiging, vooral als de patiënt een klein kind is. Vaak vormen zich kleine belletjes rond het primaire element, die snel veranderen in nieuwe papillomen (mozaïekpapillomatose).

Platte papillomen

Deze formaties worden zo genoemd vanwege hun minimale (niet meer dan een paar millimeter) uitsteeksel boven de huid. Ze hebben een ronde of langwerpige ovale vorm en zijn gelokaliseerd in het gezicht (vooral rond de lippen), het bovenste deel van de borst en de uitwendige genitaliën. Vaak worden platte papillomen gediagnosticeerd bij patiënten in het cervicale gebied.

Nauw gelegen papillomen van dit type kunnen samensmelten tot één groot element, waardoor ze duidelijk zichtbaar zijn op de huid. Ze zijn vleeskleurig (of iets donkerder).

Filiforme papillomen

Draadachtige gezwellen (acrochords) hebben een langwerpige, langwerpige vorm en een dunne steel (het deel dat ze met de huid verbindt). Ze komen voor bij personen die zijn geïnfecteerd met de HPV-stammen 2 en 7. In eerste instantie zien ze eruit als een klein bultje op de huid, dat uiteindelijk uitrekt en inzakt.

Puntige papillomen

Puntige gezwellen (condylomen) zijn papillaire elementen die afzonderlijk of in veelvouden kunnen voorkomen. Naarmate de condylomen groeien, versmelten ze met elkaar. Daarom heeft hun oppervlak een helderdere kleur en lijkt het op een hanekam.

Genitale papillomen worden alleen veroorzaakt door seksueel overdraagbare typen van het virus. Ze zijn gelokaliseerd in het genitale gebied en de anus, in de lies. Bij mannen kunnen ze op de penis en in de urethra verschijnen, bij vrouwen - in de vagina en de baarmoederhals.

Condyloma's worden gekenmerkt door een versnelde groei, waardoor de fusie van individuele elementen en de bedekking van een groot deel van gezond zacht weefsel vaak slechts enkele dagen duurt. Ook zijn deze formaties na de therapie vatbaar voor terugval (recidief). Vaak onthullen tests bijkomende pathologieën (chlamydia, mycoplasmose).

Soorten papillomen

Volgens deskundigen zijn er tegenwoordig meer dan 100 verschillende soorten humaan papillomavirus. Alle interne en externe klinische tekenen van pathologie zullen afhangen van het specifieke type HPV dat het lichaam van de patiënt is binnengedrongen.

Sommige soorten papillomavirus zijn volkomen veilig voor de menselijke gezondheid en hun externe manifestaties in de vorm van bepaalde elementen worden met succes geëlimineerd met behulp van esthetische geneeskundetechnieken. Maar er zijn typen HPV met hoge oncogeniciteit die de vorming van kwaadaardige oncologische tumoren in het lichaam kunnen veroorzaken.

De oncogene classificatie van HPV is een indeling in virustypen, waarbij rekening wordt gehouden met het risico op het ontwikkelen van kwaadaardige tumoren, afhankelijk van het subtype. In totaal zijn er 4 groepen HPV op basis van oncogeniteit: niet-oncogeen (geen gevaar), met laag, gemiddeld, hoog oncogeen risico.

Niet-oncogene groep

Niet-oncogene HPV-stammen omvatten 1-5, 7, 10, 12, 14-15, 17, 19, 20-24, 26-29, 57. Deze typen papillomavirus veroorzaken ongelijkmatige grijze wratten, “slagerswratten”, meerdere gezwellen met verschillende vormen, plantaire elementen.

Groep met een laag oncogeen risico

Deze omvatten HPV-stammen 6, 11, 42-44, 53-55. De eerste twee stammen komen vooral veel voor en worden vaak geassocieerd met cervicale condylomen. Dergelijke gezwellen worden aanbevolen voor verwijdering.

Groep met gemiddeld oncogeen risico

Deze omvatten HPV-stammen 31, 33, 35, 52 en 58. Stam 31 is de meest voorkomende en gevaarlijke; het veroorzaakt het verschijnen van gladde knobbeltjes op de slijmvliezen van de uitwendige geslachtsorganen (bovenoïde papulosis). Het verandert eerst in een goedaardige en vervolgens in een kwaadaardige tumor, maar wordt in de vroege stadia geëlimineerd door immuunstimulerende therapie.

Groep met een hoog oncogeen risico

De gevaarlijkste HPV-stammen zijn 16, 18, 36, 39, 45, 51, 56, 59 en 68. Een bijzonder risico op oncogeniciteit wordt in verband gebracht met de stammen 16 en 18 (cervicale oncologie), 51 (platte condylomen, bowenoïde papulosis). Deze drie vormen veroorzaken een precancereuze aandoening en vereisen een snelle behandeling.

Hoe worden papillomen overgedragen?

Het humaan papillomavirus wordt overgedragen via contact en huishoudelijk contact via een handdruk, bij het gebruik van producten voor persoonlijke hygiëne (handdoek, zeep, washandje) door meerdere mensen, bij het gebruik van andermans kleding (vooral ondergoed), bij een bezoek aan een openbaar bad.

HPV wordt ook seksueel overgedragen en in dit geval neemt de kans op infectie met een oncogeen type pathologie toe. In het bijzonder lopen personen die promiscue zijn en voortdurend van seksuele partner wisselen, homoseksuele mannen (homoseksuele geslachtsgemeenschap kan gemakkelijk de huid of het slijmvlies beschadigen).

Als een van de partners condylomen heeft, loopt de tweede (gezonde) partner het risico besmet te raken met HPV, aangezien genitale papillomen gemakkelijk gewond raken en uiterst besmettelijk zijn.

Als een zwangere vrouw het papillomavirus heeft, kan dit worden overgedragen op de baby, vooral tijdens de passage van het kind door het geboortekanaal van de moeder (tijdens de bevalling) of tijdens de borstvoeding. Overerving van HPV van moeder op kind is alleen mogelijk als eerstgenoemde externe veranderingen heeft in de geslachtsorganen die kenmerkend zijn voor de pathologie.

Infectie van pasgeborenen tijdens de bevalling leidt vaak tot de ontwikkeling van larynxpapillomatose en daaropvolgende ernstige verslechtering van de ademhalingsfunctie.

Redenen voor mogelijke zwart worden van papillomen

Zwart worden van papillomen op de huid of slijmvliezen kan in de volgende gevallen voorkomen:

• het begin van een infectieus proces in het menselijk lichaam;
• letsel aan een pathologisch element;
• het dragen van ongemakkelijke en strakke kleding die tegen het papilloma schuurt;
• pogingen om papilloma te verwijderen met behulp van cauterisatie met vloeibare stikstof, onafhankelijk gebruik van volksrecepten met azijn, alkaliën, fenol;
• het nemen van bepaalde medicijnen die necrose van de groei veroorzaakten;
• vorming van hemangioom (goedaardige tumor bij kinderen).

Soms kan het zwart worden van een neoplasma positieve veranderingen betekenen, bijvoorbeeld de normalisatie van de hormonale balans van het lichaam, waarbij de beschermende functies van het immuunsysteem worden hersteld, evenals de daaropvolgende verdonkering en dood van het papilloma.

In sommige gevallen kunnen zwartgeblakerde papillomen vanzelf uitdrogen en vervolgens afvallen. In een dergelijke situatie moet u het gebied waar het element wordt afgescheurd behandelen met een antiseptische oplossing om het binnendringen van pathogene micro-organismen te voorkomen, en dit gebied afdichten met een pleister. Als vervolgens normale wondgenezing wordt waargenomen en er geen pathologische veranderingen optreden, duidt dit op de dood van de virusfocus en volledige eliminatie van de groei.

Het komt voor dat het zwart worden van een neoplasma een teken blijkt te zijn van zijn transformatie in een kwaadaardige tumor. Daarom raden dermatologen en oncologen aan om papillomen op de huid of slijmvliezen tijdig te verwijderen, zonder te wachten op onaangename en gevaarlijke symptomen (pijn, zwart worden, veranderingen in de grootte van het element).

Als het papilloma zwart is geworden en uitgedroogd, maar blijft bestaan, moet u medische hulp zoeken. De arts zal de patiënt onderzoeken, de nodige tests voorschrijven om het gevaar van veranderingen in het onderwijs te identificeren en een geschikt individueel behandelprogramma voorschrijven.

Hardwaremethoden voor de behandeling van papillomen

Moderne hardwaretechnieken maken het mogelijk om van papillomen af te komen, terwijl de verspreiding en herhaling van de ziekte wordt gestopt. Hardwaretechnologieën voor de behandeling van papillomen omvatten cryodestructuur, elektrocoagulatie, radiochirurgie en laserverwijdering.

Cryodestructuur

Cryodestructuur is een procedure waarbij weefsel wordt blootgesteld aan lage temperaturen, wat leidt tot de vernietiging van pathogene structuren. Hoogwaardige cryodestructuur van papilloma stelt u niet alleen in staat de groei en ontwikkeling van het element te stoppen, maar voorkomt ook dat het opnieuw verschijnt.

Met behulp van koudebehandeling worden goedaardige en platte neoplasmata en tumoren op de slijmvliezen van verschillende organen effectief geëlimineerd.

De procedure voor het invriezen van papillomen met vloeibare stikstof wordt achtereenvolgens in 3 fasen uitgevoerd:

1. Voorbereidende fase. Als de patiënt een verlaagde pijngrens heeft, de tumor groot is of zich in gevoelige gebieden bevindt, wordt anesthesie gebruikt. Lokale anesthesie wordt ook gebruikt bij het uitvoeren van cryodestructie voor een kind om onaangename gevoelens en ongemak te voorkomen.
2. Fase van weefselbevriezing. Op het probleemgebied waar het papilloma zich bevindt, wordt een speciale applicator aangebracht, met behulp waarvan vloeibare stikstof op het weefsel wordt aangebracht. Tijdens een sessie van 2 minuten kan de patiënt een licht tintelend gevoel voelen op het gebied van de verkoudheidsbehandeling.
3. De laatste fase. Na manipulaties met vloeibare stikstof behandelt de specialist het behandelgebied met een desinfecterende samenstelling.

Elektrocoagulatie

Elektrocoagulatie is een procedure waarbij goedaardige tumoren worden dichtgeschroeid of geëlimineerd door het getroffen gebied bloot te stellen aan een elektrische stroom van een bepaalde sterkte en frequentie. Elektrocoagulatie voor de behandeling van papillomen wordt uitgevoerd met behulp van een apparaat met een elektrode/lus die onder invloed van elektrische stroom tot hoge temperaturen wordt verwarmd.

De techniek van het uitvoeren van manipulaties hangt af van de dikte, grootte en vorm van het pathologische element. De specialist selecteert de apparaatbevestiging die het meest geschikt is voor efficiëntie, met behulp waarvan hij de parameters van de elektrische stroom (sterkte, frequentie) voor elektrocoagulatie regelt.

Speciale hulpstukken die eruitzien als een metalen lus of een elektrode met aan het uiteinde een bolvormige verdikking zorgen ervoor dat u het effect strikt op het getroffen gebied kunt richten. Vóór de procedure krijgen volwassen patiënten lokale anesthesie, kinderen krijgen algemene anesthesie.

Met behulp van een elektrode of lus werkt de arts op de tumor of verwijdert de stam ervan, waarna hij het element (of de basis ervan) verbrandt met behulp van gelijkstroom of wisselstroom met hoge frequentie. Tijdens de procedure worden de haarvaten van de huid gecoaguleerd, wat het risico op bloedingen vermindert en het omhulsel desinfecteert om wondinfectie te voorkomen. Na de eliminatie van het papilloma wordt een antiseptische behandeling van het gewenste gebied uitgevoerd.

Radiochirurgie

Tijdens radiogolftherapie wordt een elektrode op het gebied van het papilloma gericht (deze raakt het omhulsel niet), waarbij hoogfrequente energie wordt uitgezonden. Een stroom radiogolven met lage temperatuur en hoge frequentie gaat door weefsel en snijdt pathologische cellen af zonder gezond zacht weefsel te beschadigen. De techniek is behoorlijk radicaal, maar zeer effectief.

Vervolgens stuurt de specialist een wolfraamelektrode naar het gebied waar het element zich bevindt, waardoor het epitheelweefsel van de groei wordt verwarmd en aan volledige vernietiging wordt onderworpen. Tijdens de sessie worden nabijgelegen vaatstructuren dichtgeschroeid om bloedingen te voorkomen. Er blijft een wond achter op de plaats van de verwijderde formatie. Na verwijdering kunnen pathologische weefsels worden opgestuurd voor histologische analyse.

Na voltooiing van de manipulaties gaat de patiënt naar huis. De arts informeert hem vooraf over de regels voor de verzorging van het wondgebied. Het wassen van het behandelgebied tijdens de herstelperiode gebeurt zonder washandje met warm water en zeep. Op dit moment moet u een bezoek aan de sauna, het badhuis, het solarium en het strand vermijden (vermijd blootstelling aan direct zonlicht op weefsels).

Om de wond te desinfecteren, kunt u een oplossing van kaliumpermanganaat gebruiken. U zult ook tijdelijk moeten afzien van het aanbrengen van cosmetische samenstellingen op het proceduregebied.

Na de sessie kan de arts de patiënt antivirale geneesmiddelen en vitamine-minerale complexen voorschrijven om de kans op terugval van papillomen te verkleinen. De korst die zich op de wond vormt, komt na ongeveer een week vanzelf los. Als roodheid, verdikking of zwelling van weefsels in het getroffen gebied optreedt, is het raadzaam een specialist te bezoeken.

Laserverwijdering

Het verwijderen van papillomen met behulp van een laser is een moderne en vrij gebruikelijke behandelingsoptie voor deze pathologie. De procedure is niet ingewikkeld en duurt ongeveer 15 minuten (gedurende deze tijd is een van de elementen volledig verwerkt).

Voordat de procedure begint, voert de arts een antiseptische behandeling uit op het gebied van de geplande correctie en brengt hij een verdovende samenstelling aan (vooral als de pijngrens van de patiënt laag is).

De procedure veroorzaakt geen ernstige pijn, maar sommige patiënten kunnen enig ongemak ervaren. Laservernietiging van papillomen houdt in dat de tumor wordt uitgebrand met een laserstraal. Tijdens de sessie wordt de inhoud van de cellen laag voor laag verdampt, wat uiteindelijk resulteert in de volledige verwijdering van het pathologische element.

Er blijft een kleine wond achter in het gebied waar de formatie is gelokaliseerd na lasermanipulatie. De arts geeft aanbevelingen voor de juiste verzorging van het getroffen gebied en stuurt de patiënt naar huis.

In de meeste gevallen kunt u met laserverwijdering van papillomen een blijvend resultaat bereiken zonder terugval. Om het risico op een procedure van slechte kwaliteit te minimaliseren, selecteert u zorgvuldig een kliniek en specialist, vraagt u om de licenties en kwalificaties van de arts, controleert u informatie over de gebruikte apparatuur en vindt u recensies op internet.

Medicamenteuze behandeling van papillomen

Voor de behandeling van papillomen worden bepaalde farmaceutische medicijnen en andere hulpstoffen gebruikt, die niet alleen beschikbaar zijn, maar ook zeer effectief zijn tegen gezwellen.

Het is de moeite waard om te begrijpen dat de eliminatie van zichtbare tekenen van papilloma niet altijd duidt op volledige verwijdering van het virus. Deze laatste is resistent tegen behandeling, waardoor de kans op terugval groot is. Voor maximale resultaten en volledige therapie is een alomvattende impact op de oorzaak van het probleem vereist, inclusief het gebruik van immunomodulerende en antivirale geneesmiddelen.

Stinkende gouwe

In apotheekketens kunt u een samenstelling kopen die is ontworpen om wratten en andere pathologische huidelementen te verwijderen. Het medicijn bevat een extract van een medicinale plant (stinkende gouwe), evenals natrium- en kaliumalkaliën, waarvan de werking een lokale verbranding veroorzaakt op het gebied van weefselgroei.

Het medicijn moet als volgt worden gebruikt: eerst moet de huid rond het papilloma worden bedekt met een voedende crème, daarna moet het medicijn op het neoplasma worden aangebracht met behulp van een speciale spatel (meegeleverd met de samenstelling). Maar een dergelijke behandeling heeft een bijwerking (het is mogelijk dat er littekens ontstaan op het gebied dat met dit medicijn is behandeld).

Samenstellingen op basis van stinkende gouwe kunnen een uitgesproken resultaat of een minimaal effect geven, omdat verschillende fabrikanten verschillende concentraties actieve alkaliën gebruiken.

Ricinusolie

Dit product bevat ricinusbonen en wordt daarom actief gebruikt om plantaire papillomen te verwijderen. Om te gebruiken moet u eerst de huid van uw voeten stomen, vervolgens de olie op het probleemgebied van uw voeten aanbrengen en het gebied bedekken met een pleister. Na 30 minuten kunt u de pleister verwijderen en het pathologische element voorzichtig afschrapen. De procedure moet ongeveer 10 keer worden uitgevoerd om een minimaal effect te verkrijgen.

Ricinusolie is geen bewezen effectieve behandeling voor papillomen, maar het helpt de ruwe huid en de groei zelf op de voetzolen aanzienlijk te verzachten.

Preventie van papillomen

Volgens onderzoek is minstens 75% van de menselijke bevolking besmet met HPV. Dit betekent dat 25% dit virus nog niet in hun lichaam heeft, zodat ze het verschijnen van papillomen kunnen vermijden als ze geen infectie toestaan. Om dit te doen moet u:

• Loop alleen in schoenen op openbare plaatsen met een hoge luchtvochtigheid (baden, zwembaden, waterparken), omdat HPV zich er prettig in voelt en gemakkelijk mensen infecteert.
• Probeer geen contact op te nemen met mensen die veel papillomen hebben en gebruik hun persoonlijke bezittingen niet.
• Gebruik bescherming tijdens geslachtsgemeenschap (helaas vermindert dit alleen het risico op infectie, maar brengt dit niet tot nul terug).
• Neem de regels voor persoonlijke hygiëne in acht: lucht uw schoenen, desinfecteer badkamers, was ze regelmatig, gebruik een persoonlijke handdoek.

Maar zelfs als u al met HPV bent geïnfecteerd, kunt u de vorming van papillomen voorkomen. Wratten verschijnen als gevolg van een verzwakt lichaam, dus als uw immuniteit sterk is, zult u geen papillomen ontwikkelen.

Om de natuurlijke afweer van het lichaam te ondersteunen, moet u:

• Zorg ervoor dat u niet te koud wordt, probeer vooral uw benen en borst warm te houden.
• Eet goed en evenwichtig.
• Vermijd ernstige en aanhoudende stress.
• Eet niet te veel zoet, pittig of zout voedsel.
• Vermijd infectieziekten (verkoudheid, griep.)
• Neem alleen medicijnen zoals voorgeschreven door uw arts.
• Rook niet en drink niet te vaak alcohol.
• Loop meer in de frisse lucht, verwaarloos fysieke activiteit niet.
• Ventileer uw appartement of huis regelmatig.
• Behandel eventuele ziekten onmiddellijk, lijd er niet aan “op de voeten”, zelfs niet bij verkoudheid, bezoek een arts.
• Als verkoudheid na elkaar optreedt, is het beter om een immunoloog te bezoeken.

U moet vooral voorzichtig zijn met uw immuniteit tijdens de zwangerschap, wanneer het lichaam ernstig verzwakt is.

Vaccinatie tegen papillomen

Omdat HPV een virus is, kan het, net als het griepvirus, onderdrukt worden. Voor dit doel zijn er verschillende vaccins die actief zijn tegen bepaalde soorten papillomen. In veel landen over de hele wereld is vaccinatie verplicht - vaccinaties tegen papillomen worden op één lijn gesteld met vaccinaties tegen mazelen.

Vaccinatie wordt aanbevolen tussen de leeftijd van 9 en 17 jaar, voordat de seksuele activiteit begint, om infectie te voorkomen. Het vaccin wordt in drie fasen toegediend: alle drie de injecties moeten binnen een jaar worden gegeven. Het vaccin zelf is zeer effectief: het vormt immuniteit bij 96% van de gevaccineerde mensen.

Er zijn echter ook valkuilen. Het vaccin beschermt tegen slechts vier soorten HPV, en er zijn er meer dan honderd. Het bespaart u natuurlijk van de meest populaire virussen, maar u moet nog steeds de voorzorgsmaatregelen en regels voor persoonlijke hygiëne volgen.

Recensies over de behandeling van papillomen

Hardware-behandeling

Over het algemeen zijn beoordelingen over het hardwarematig verwijderen van papilloma's zeer tegenstrijdig. Zelfs mensen schrijven verschillend over verschillende methoden - voor sommigen verwijderde de laser alles volledig, terwijl voor anderen het papilloma daarna teruggroeide. Hetzelfde kan gezegd worden over alle andere methoden: het lijkt erop dat het succes van de behandeling niet afhangt van de techniek, maar van de individuele kenmerken van het organisme. Maar met verschillende hardwareprocedures is het meestal mogelijk om van papillomen af te komen. In de regel nemen mensen hun toevlucht tot laserverwijdering of cryodestructie - deze procedures zijn het populairst en lijken veiliger voor patiënten.

Behandeling aan huis

Veel mensen nemen hun toevlucht tot verschillende methoden om papillomen thuis te behandelen. Er zijn maar weinig recensies waarin mensen schrijven dat methoden als uienschillen of kerosine hen hebben geholpen. Dit laat zien dat folkremedies vooral alleen effectief zijn bij kleine wratten, zonder diepe kern.

Er zijn veel minder recensies over producten zoals een potlood, en ze zijn vergelijkbaar met recensies over hardwarebehandeling - deze producten helpen sommigen, maar helemaal niet voor anderen.